ازدواج و پیوند مقدس زناشویی عالی ترین اجتماعی است که خداوند در کنار دیگر نهاد مهم یعنی کلیسا بنیاد نهاد. طبیعی و حیاتی است که ما به عنوان زن و شوهر مسیحی و ایماندار، هر یک از رابطه شخصی با خداوند برخوردار باشیم. دعا کنیم، پرستش کنیم، به کلیسا برویم و با دیگر مسیحیان در مشارکت روحانی باشیم اما پرسش اینجاست که آیا با همسرمان هم دعا میکنیم؟ آیا با او خدای زنده را میپرستیم؟
متاسفانه گاه دیده میشود که یک زوج ایماندار، هر یک به تنهایی مسیحیان خوبی هستند و رابطه انفرادی مطلوبی نیز با خدا دارند اما پرسش این است که آیا با هم و متحدا هم رابطه خوبی با خدا داریم؟ آیا من های ما در حضور خدا تبدیل به ما میشود؟ تجربه نشان داده که متاسفانه همیشه اینطور نیست و کم نیستند زوجهایی که با هم وقت دعایی خاصی ندارند. بعضا دیده میشود زوجهایی که در رابطه دو نفره خود از توانایی دعا و پرستش مشترک بی بهره اند و اصولا گمان میکنند که مشارکت روحانی برای این رابطه ساخته نشده است. این وعده خداوند است که هر جا دو یا سه نفر متحدا و همدل مطلبی را به حضور خدا می آورند خداوند در آن محل حضور دارد. دقت کنیم که این وعده ای اختصاصی برای زمانی است که با هم به عنوان یک زوج، مشارکت روحانی داریم و نه به شکل منفرد و تنها.
هرگاه دو نفر از شما بر زمین درباره هر مسئله ای که در خصوص آن سوال میکنند با هم موافق باشند، همانا از جانب پدر من که در آسمان است برای ایشان به انجام خواهد رسید زیرا جایی که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان ایشان حاضرم.
متا 19:18_20
اتفاقا به لحاظ روحانی نیز دعای متحد ما نشانه ای از اطاعت و عمل ایمانی ماست. چه بسا هر یک به سبک و روشی متفاوت به دعا و پرستش میپردازیم و در این مورد سلیقه های متفاوتی داریم اما یک تن شدنی که خداوند در کلام از آن سخن میگوید در قلمروی روحانی و مشارکت دعایی نیز لازم است محقق شود.
پرسش اینجاست که آیا به عنوان زن و شوهر، از وقت مشخص و معینی در طول هفته برای مشارکت روحانی برخوردار هستیم؟ مثلا بگوییم روزهای دوشنبه ساعت نه تا ده شب وقت مشارکت روحانی خانوادگی یا زن و شوهری ماست، یا اینکه هر هفته فلان روز متحدا برای فلان موضوع یا فلان شخص در روزه هستیم.
لازم است که شعله مشارکت روحانی، دعا و پرستش را در خانه های خود بلند کنیم. از یاد نبریم که این آتشی مقدس است که نه به جهت نابودی و تخریب بلکه برای تقویت و تجهیز ما از طرف خداوند به شکلی بالقوه عطا شده است. ضمنا آتش از این ویژگی برخوردار است که مانع از نزدیک شدن حشرات موذی و حیوانات درنده میشود، دعای متحد زوجها نیز دقیقا از چنین کارکردی برخوردار است. وقتی زوجی در خانه خود آتش مشارکت روحانی مستمر و متداوم را روشن میکنند، از کمربند حفاظتی دعای متحد بهره مند میشوند.
تمامی ما زوجها گاها با اختلاف نظر، عدم فهم متقابل و مشکلات دیگر در روابطمان دست و پنجه نرم میکنیم، از دیگر فواید دعای مشترک، ایجاد فرصتی غنی برای دخالت بیشتر روح القدس در این موضوعات است. ما با دعای مشترک متداوم و همینطور برقراری جلسات دو نفره دعا و پرستش در زمان رویارویی با مشکلات و زمانهای حساس تصمیم گیری، شرایطی فراهم میکنیم که از حکمت و معرفت اعلای خدایی بهره مند شویم و این چنین راهی مهم و کمکی غنی برای برون رفت از مشکلات خود بیابیم.
دعای مشترک وقتی حرف هم را نمیفهمیم و به اصطلاح از درک هم ناتوان شده ایم و در زمان مواجهه با بن بست ها امید آفرین است و افقی جدید پیش روی ما به عنوان یک زوج میگشاید.
در دعاست که خداوند در حالیکه ممکن است هر یک در موردی نظر متفاوتی داشته باشیم حرف آخر را بزند و این چنین، زن و شوهر سرسپرده و مطیع مسیح، با اطاعت از هدایت خدا، به زیبایی از بحران عدم تفاهم عبور میکنند.
ببینید چه فرصت عظیم و چه موهبت ارزشمندی را خداوند برای ما زوجها قرار داده.
خوب است که تعیین زمان مشخص دعا و مشارکت هفتگی و برقراری جلسات دو نفره دعا و پرستش به عنوان یک اصل بنیادین، هر چه بیشتر از پیش از ازدواج به عنوان یک بنیان محکم کتاب مقدسی و روحانی به ایشان تعلیم داده بشود و در دوره نامزدی تمرین گردد تا پس از ازدواج تبدیل به رویه دائمی و بنیادین زوجهای مسیحی ایرانی شود.
آمین