دیدید زوجهایی را که هنوز حرف از اشتباهات بیست، سی سال پیش هم میزنن؟ مینالن که در فلان سال زنم اون بدی را در حقم کرد، یا شوهرم تو سال فلان جلوی مادرش اینو به من گفت…
اسم این وضعیت را میتونیم بگذاریم “نبخشیدنهای تاریخی”.
گاهی هم این “نبخشیدنهای تاریخی” متاسفانه تبدیل میشن به زنجیره ای از نبخشیدنهای بین نسلی، یعنی این عدم بخشش به صورت موروثی میرسه به نسل بعدی. حالا میتونه همان موضوعات باز کش و ادامه پیدا کنند یا اصولا این شکل نبخشیدنهای تاریخی و طولانی مدت درمورد یک فرد یا افراد مختلف تبدیل به ویژگی اخلاقی نسل بعدی خانواده بشه.
این شرایط خیلی دردناک و غمباره! این طور نیست؟
فیلیپ یانسی نویسنده شناخته شده مسیحی در کتاب معروفش “اعجاب فیض”، از یک پدیده منفی روحانی صحبت میکنه به عنوان “ضد فیض”. حالا “ضدفیض” چیه؟
فیلیپ یانسی میگه هر وقت ما تو “تله نبخشیدن ها” میافتیم و با فیض و بخشش با اشتباهات دیگران روبرو نمیشیم، وارد وضعیت “ضدفیض” میشیم. وضعیتی که قلب و فکر ما را تیره و سیاه میکنه و اگر بهش رسیدگی نکنیم در ما موندگار میشه و در نتیجه متاسفانه “ضدفیض” در ما تثبیت میشه. در این حالت قلب ما که سخت شده دیگر قادر به بخشش آسون و رفتارفیض آمیز با مردم نیست (ولو اینکه مسیحی باشیم). کار به همینجا ختم نمیشه و متاسفانه همانطور که قبلا هم بهتون گفتم این ویژگی مثل یک ویروس یا خصوصیات خانوادگی به نسل بعدی خانواده میرسه. “ضد فیض” به همراه خودش بی برکتی میاره و عملا خود “ضد فیض” و نبخشیدنهای طولانی مدت، یک “لعنت” هست.
با این اوصاف چه باید کرد؟
در مقالات قبلی همدم به شما گفتیم که یکی از مهمترین کلیدهای یک زناشویی موفق اینه که یک زن و شوهر به آسونی و دائما همدیگه را میبخشن. بیاییم هیچ تبصره و استثنائی برای بخشیدن هم قائل نشیم، هر چند باید اختلافات را حل کرد و بعضی مشکلات واقعا نیاز به رسیدگی و حرف زدن و حتا مشاوره گرفتن دارند اما تا وقتی “فیض” را بنا به توصیه (انجیل) سرمشق زندگی و رفتار خودمون (به ویژه در زندگی با همسرمون) قرار میدیم، احتمال افتادن تو تله “ضدفیض” خیلی کم میشه و شانس این که گرفتار یک “نبخشیدن تاریخی” بشیم کم میشه، اما اگه به جای “فیض”، “عدالت” اون هم “عدالت در حق خودمون” تبدیل به یکی از مهمترین عناصر زندگی زناشویی ما بشه، خطر حاکمیت “ضدفیض” در زندگی ما زیاد میشه و “نبخشیدنهای تاریخی” میتونند وارد فکر و رفتار ما بشن.
نشونه های چنین وضعیتی چیست؟
اگر اشتباهات همسرتون را از سه سال پیش یا ده سال پیش و حتا قدیمتر در دعواها و بگومگوهای زن و شوهریتون از پرونده ها و پوشه ها و پرونده های ذهنیتون میکشید بیرون و میزنید تو صورت طرف مقابل، این یک نشانه از وجود “نبخشیدنهای تاریخی” در زندگی زناشویی شماست.
این خوب نیست که هیچ، حتا خطرناک هم هست. وقتی به کلام خدا نگاه میکنیم میبنیم که کتاب مقدس میگه خدا گناهان و اشتباهات ما را به یاد نمیاره، انگار که اونها به “قعر دریا” انداخته شدن.
“بار دیگر بر ما رحم خواهد کرد، و بر گناهان ما چیره خواهد شد.
تو تمامی گناهان ما را به قعر دریا خواهی افکند.
(میکاه16:7)
حالا عمیقترین دریاها یعنی اقیانوسها چقدر با سطح آب فاصله دارند؟ اطلاعات علمی میگن بین سه تا ده هزار متر! (سه تا ده کیلومتر) عمقی که هیچ انسانی بدون زیردریایی های مخصوص که برای این کار درست شده اند قادر نیست بهش برسه.
کتاب مقدس میگه خدا اشتباهات ما را میندازه اونجا! جایی این چنین دست نیافتنی و دور از دسترس و دید دیگران.
پرسش اینجاست که آیا بنا به دعوت عیسا آیا ما هم میخواهیم به شباهت پدر آسمانی خود رفتار کنیم؟ آیا میخواهیم در زندگی با همسرمون اینطور اهل بخشش و به یاد نیاوردن باشیم؟
همانطور که “ضدفیض” قادره نسلهای پیاپی را آلوده کنه، “فیض” هم قادره نسلهای متوالی را برکت بده و نسل اندر نسل، انسانهایی را بسازه که به جای قهر و کینه و نفرت، و به جای نبخشیدن و انتقام، فیض و برکت و بخشش را سرلوحه زندگی خود و به ویژه رابطه با همسرشون قرار میدهند.
انتخاب با ماست، نسبت به “نبخشیدنهای تاریخی” هوشیار و حساس باشیم.