درود بر شما خوانندگان پیگیر و مشتاق سلسله مقالات همدم، در این مقاله برخلاف روال عمومی مقالات که در نخستین مقاله مشکل مورد بررسی قرار میگیرد و در دومی به راه حلها میپردازیم قصد داریم در قالب یک مقاله، مشکل و راه حل را در یک موضوع خاص با همراهی شما به بررسی بنشینیم.
تا چندی پیش اینکه زن و شوهر دست هم را بگیرند و فراتر از این همدیگر را در پیش روی چشم دیگران محبت کنند در جامعه ایرانی چندان مطلوب و پسندیده محسوب نمیشد.
حتا برخی اوقات میگفتند که در حضور یک فرد ازدواج نکرده به هم محبت نکنید چون آن آدم که ازدواج نکرده ممکن است نارحت شود!
حالا البته چندی است که دختران و پسرانی که با هم دوست هستند گاهی در خیابان و جلوی دیگران دست هم را میگیرند و از نشان دادن علاقه خود به طرف مقابل جلوی چشم دیگران در این حد و اندازه، خجالت نمیکشند.
اما واقعا این مسئله فرهنگی از کجا آمده؟ آیا حقیقتا از اینکه دیگران ببینند زن و شوهری همدیگر را دوست دارند و از نشان دادن این محبت در حضور دیگران به هم چه به صورت زبانی و کلامی، و چه لمسی ابایی ندارند مشکلی پیش می آید؟
میتوان دست کم ردی از مذهب و شریعت را در این زشت انگاری ابراز محبت و عشق علنی جستجو نمود و پیدا کرد. گویا عشق لغزش دهنده است و بدین جهت بیان و بروزش باید در خفا صورت گیرد.
هزار و یک مفسده و عمل زشت از صبح تا شب در کوچه و خیابان و تلویزیون و اینترنت پیش روی چشم مردم است و بعد بروز محبت و عشق پاک زن و شوهر به هم اگر زشت و لغزش دهنده تلقی شود چقدر خنده دار و مضحک خواهد بود.
وقاحت و گستاخی در رفتارهای زناآلود علنی لغزش دهنده است، یا محبت پاک، خالص و بی ریای یک زن و شوهر به هم؟
این است که به شما توصیه میکنیم علنی، آشکار و در برابر چشم دیگران، عشق و علاقه خود را به همسرتان بروز دهید.
از بیان و نشان دادن علاقه و عشقتان به همسرتان در حضور دیگران خجالت نکشید. اینکار نه تنها خجالت ندارد بلکه باعث افتخار است و عملی مورد تایید بنیانهای فکری مسیحی نیز هست.
از در آغوش کشیدن، بوسیدن و توجه نشان دادن به همسرتان، در حضور دیگران پرهیز نکنید. لازم و مفید است که در حضور دیگران “هم” همسرمان را محبت کنیم و ضمنا به این ترتیب ما صمیمیت در زناشویی را که پاک و مشروع است به دیگر زوجها تسری خواهیم داد تا ایشان هم یاد بگیرند مانند دوران دوستی و نامزدی، همسرشان را محبت کنند و از ابراز و بیان این عشق خجالت نکشند و شرم نداشته باشند. بی خجالت
بله، چهارچوب فرهنگی مسیحی را جایگزین قواعد اشتباه و دست و پاگیری بکنید که ابراز عشق به همسر را در برابر چشم دیگران زشت میداند.
تشویقتان میکنیم که در جمع ها کنار همسرتان بنشینید، دست هم را بگیرید و ارتباط چشمی با یکدیگر را حفظ کنید.
به خاطر بیاوریم که در قلب کلام خدا، کتاب غزل غزلها قرار گرفته است و نه خداوند و نه گردآورندگان کتاب مقدس از وجود این کتاب که مملو از ابراز عشق و محبت بین عاشق و معشوق است ابا و خجالتی نداشته اند.
توجه کنید که نویسنده این کتاب که به سلیمان نسبتش میدهند، میدانسته که بیاناتش در وصف عشقش را دیگران نیز خواهند خواند ولی او ابایی از انتشار این موضوع نداشته است.
چرا ما باید از ابراز محبت علنی به همسرمان خجالت بکشیم یا شرم داشته باشیم؟ کسی باید شرم داشته باشد و پنهان کاری کند که گناه میکند و علاقه ای به نشان دادن ماهیت روابط خویش در برابر نور ندارد.
این امر مختص به رده سنی خاصی نیست و دعوت به محبت علنی همسران نسبت به هم، سن و سال نمیشناسد، همیشه نیاز ماست که توسط همسرمان محبت شویم و این نیازی دو طرفه است که سن و سال نمیشناسد و ضمنا با بیشتر شدن سنمان هم نه از این نیاز کاسته میشود و نه تبدیل به کاری مذموم یا لوس خواهد شد.
اتفاقا برخی هم با گرفتن این اشکال که محبت علنی زن و شوهر جلوی چشم دیگران، امری “لوس” است از این کار پرهیز میکنند یا به دیگران ایراد میگیرند که این هم ایرادی مردود است و مشکل در اینجا باز مشکلی فرهنگی و حتا مذهبی است. نباید به این حرفها توجه کرد و تسلیم این فرهنگ غلط شد و حتا لازم است که دعا کنیم این باورهای غلط از جامعه خوب ایرانیمان زدوده شود و محبت در تمام اشکال آن به ویژه در رابطه زن و شوهر تشویق و ترغیب شود.
حتا برخی محبت به همسرشان را در برابر پدر و مادر خود یا طرف مقابل یا فرزندانشان زشت میدانند اما سوال اینجاست که محبت چه زشتی ای دارد و چرا محبت و عشق علنی بین زن و شوهر باید موجب ناراحتی مادر و پدری شود که از سلامت فکری و روانی برخوردارند ولی اگر مشکل فرهنگی است نباید به آن توجه کرد و این کلیشه های اشتباه را باید شکست.
باشد که این مقاله تلنگری بوده باشد بر یک باور فرهنگی غلط جامعه و تعویض آن با رویه ای درست و کتاب مقدسی.
آمین